Regulamin strony

Polityka prywatności

"Bądź błogosławiony, Panie, niech Cię chwali wszystko stworzenie, za tyle łask, z których największa ta,

żeś mi pozwolił służyć Ci w Zakonie!"

- św. Teresa od Jezusa

Klasztor Mniszek Bosych

Zakonu NMP z Góry Karmel

ul. Wolska 27/29

01-201 Warszawa

Numery kont:

 

PLN: 75 1240 1037 1111 0010 2552 6401

 

USD: PL37 1240 1037 1787 0010 2552 6847 SWIFT CODE : PKOPPLPW

 

EURO: PL79 1240 1037 1978 0010 2552 6629 SWIFT CODE : PKOPPLPW

 

Formularz

kontaktowy

Klasztor Mniszek Bosych Zakonu NMP z Góry Karmel

pw. Ducha Świętego i św. Józefa w Warszawie

  1. Już za pierwszym słowem modlitwy, mówiąc Ojcze nasz, Bóg daje nam tak niepojęte skarby! „Ileż w tym jednym słowie zawiera się pociechy” (27,7). Sam Chrystus uniża się, czyniąc się naszym Bratem. Daje nam Boga jako Ojca, daje Jego przebaczenie, pocieszenie, miłość. Daje nam jako dziedzictwo swoje Królestwo, życie wieczne. Zbyt wielka miłość Boga! „Czyż byłoby słusznym, gdybyśmy usty wymawiając to słowo, nie dbali o zrozumienie umysłem tej niepojętej miłości?” (27,5)

- Mamy Ojca, w którym „wszystko jest najwyższym i doskonałym Dobrem”.

- Chrystus daje nam całego siebie, daje nam wszystko, chce naszego dobra ponad swoje własne dobro, dla nas poddaje się cierpieniu i śmierci. Jak jasno pokazuje to Jego miłość i jedność Jego woli z wolą Ojca!

  1. Zachwyt nad tajemnicą ludzkiej duszy: „Jakiż to dziw niepojęty, że Ten, którego wielkości tysiące światów nie ogarnie, zamyka się w takim ciasnym przybytku, jakim jest dusza nasza!” (28,11)

  2. Zawierzenie Bogu, bo On „nigdy nie opuści duszy strapionej, jeśli w Nim samym całą ufność swoją pokłada. (…) O Panie mój, gdybyśmy naprawdę Ciebie znali, nic by na świecie nie zdołało nas zasmucić, bo Ty tak hojnie odpłacasz tym, którzy całym sercem ufają Tobie!” (29,2-3).

  3. Czym jest Królestwo niebieskie? „Pokój i chwała przenikają aż do głębi całe jej [duszy] jestestwo; raduje się tym, iż wszyscy są uweseleni; nosi  w sobie głębokie uciszenie wewnętrzne; wszystka jej istność wzbiera niewypowiedzianym weselem, iż wszyscy czczą, chwalą i błogosławią Imię Pańskie, a nikt już Go nie obraża; wszyscy Go miłują i ona także i żadnego już innego zajęcia nie zna prócz miłości Jego” (30,5).

I jako podsumowanie – również słowa św. Teresy zachęcające do wewnętrznego skupienia i modlitwy wewnętrznej:

„Tą drogą idąc, postępuje się szybko. (…) Którzy tak postępują, są wolni od wielu okazji do złego i prędzej chwyta się ich duszy ogień miłości Bożej” (28,8).

 

 

 

 

 

 

 

 

III.    Zachwyt nad dobrocią Boga, czyli jak modlić się modlitwą Ojcze nasz

13 lutego 2021